William Butler Yeats
William Butler Yeats

Ostatnie lata

W drugiej połowie lat 20. Yeats zaczął silnie gnić na zdrowiu. Od 1928 roku, wskroś pięć lat, zgodnie z zaleceniami lekarzy, mieszkał w środku Rapallo we Włoszech. Coraz częściej musiał zobaczyć sanatoria we Francji również Hiszpanii. Mimo złego stanu zdrowia wierszokleta nienaruszony godzina aktywnie działał wewnątrz obszarze kultury – wspólnie z Shawem dodatkowo Russellem założył Irlandzką Akademię Literatury, wykładał do wnętrza Stanach Zjednoczonych dodatkowo każdorazowo mnóstwo pisał. Zdaniem większości krytyków twórczość Yeatsa z tego okresu jest najdojrzalsza.

W roku 1933 wierszokleta powrócił do Irlandii plus społem z rodziną osiedlił się do wnętrza poddublińskim domu Riversdale do wnętrza Rathfarnham. W czerwcu 1935 roku wydano huczne recepcja z okazji jego siedemdziesiątych urodzin – wewnątrz tym czasie w środku Timesie o nobliście ukazał się rozległy artykuł, którego skryba stwierdził w środku podsumowaniu:

Jest bez wątpienia największym poetą piszącym po angielsku, jego twórczość przetrwa póki będzie się wygłaszać przemówienie w środku tym języku.

W roku 1932 zmarła Lady Gregory, natomiast trzy lata po pewnym czasie George Russell. Mimo chwilowego załamania, Yeats pracował usilnie w charakterze przenigdy dotąd. W latach 1936-1937 wygłosił ósemka wykładów o współczesnej poezji na rzecz radia BBC, w środku 1937 roku wydał wolumin esejów również angielskie translacja Upaniszad, zaś do wnętrza 1938 we Francji ukazały się jego Autobiografie.

William Butler Yeats zmarł 8 stycznia 1939 roku do wnętrza hotelu Idéal Séjour w środku Roquebrune-Cap-Martin, we Francji. Dopiero po II wojnie światowej, w środku 1948 roku, jego zgromadzenie przewieziono do Irlandii, gdzie, zgodnie z jego życzeniem, zostało pochowane w środku Drumcliff.

Grób Williama Butlera Yeatsa w środku Drumcliff

Na grobie wieszcz kazał wstawić trzy ostatnie wersy z własnego wiersza Pod Ben Bulben:

Tu, gdzie Ben Bulben nieowłosiony latarnia obnażył,
Yeats leży w środku Drumcliff na cmentarzu.
Przy drodze wiekowy krzyż stoi,
Utarty tekst marmuru nie zdobi;
Tylko na głazie wapiennym tej treści
Wyryto słowa, które sam jeden kazał umieścić:
Tak samo ozięble spójrz
Na żywot dodatkowo na śmierć
Nie wstrzymuj konia, jedź!